Για αρκετούς, η έννοια της άσκησης κατά την ενήλικη ζωή φαντάζει κάτι απόμακρο, μια αρκετά επίπονη κατάσταση. Γνωρίζουν ότι είναι καλό να κάνουν γυμναστική, αλλά το αμελούν ή το τοποθετούν σαν κάτι που θα κάνουν στο ευρύτερο μέλλον.
Είναι γνωστό ότι το ποσοστό μυϊκής μάζας, τα επίπεδα τεστοστερόνης, η διατήρηση του μεταβολισμού σε καλά επίπεδα είναι δείκτες υγείας! Για όλα τα παραπάνω σε έχουν ενημερώσει ο γιατρός σου, οι φίλοι σου, οι συγγενείς, αρκετά άτομα στο κοινωνικό περίγυρο. Το ζήτημα δεν είναι να σταθούμε και να αναλύσουμε αυτά τα δεδομένα, αλλά να αναλύσουμε τον παράγοντα κίνητρο, για να ξεκινήσεις να γυμνάζεσαι ή, εάν το κάνεις περιστασιακά μέσα στον χρόνο, να ενσωματώσεις πραγματικά την γυμναστική στη ζωή σου.
Η άσκηση είναι φάρμακο και στόχος είναι να βρούμε την κατάλληλη δοσολογία για ΣΕΝΑ! Όπως αναφέρει η Ιπποκράτεια ρήση:
«Εάν μπορούσαμε να δώσουμε σε κάθε άτομο την κατάλληλη δόση άσκησης και διατροφής, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο, τότε θα είχαμε βρει τον ασφαλέστερο δρόμο για την υγεία.»
ΟΜΑΛΗ ΕΝΤΑΞΗ – Στάδιο 1
Όταν αποφασίζεις να βάλεις την άσκηση στη ζωή σου, είτε λόγω επιρροής από το κοινωνικό σύνολο είτε λόγω εγγενούς κινήτρου, φαντάζεσαι τον εαυτό σου αναγκασμένο να σηκώνει πολλά βάρη, να έχει αρκετό μυϊκό πόνο, να πρέπει να του αρέσει να ιδρώνει και να πιέζεται. Έτσι, η «κόμφορτ» άσκηση υποβιβάζεται και σωστό θεωρείται, το να ξεκινήσεις να μάχεσαι από DAY 1! ΟΧΙ, δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα.
Η διαδικασία ένταξης ενός ατόμου στο προπονητικό περιβάλλον έχει τόσο κινητικά όσο και ψυχολογικά χαρακτηριστικά. Η δομημένη προπόνηση επιτάσσει τη σταδιακή και προοδευτική έκθεση του ασκούμενου σε προπονητικά ερεθίσματα, κάτι που καθιστά ασφαλή την άσκηση για το σώμα. Δεν θα αγαπήσεις την άσκηση από την πρώτη μέρα, ούτε θα αναγκάσεις τον εαυτό σου να την αγαπήσει. Θα κάνεις τα πράγματα που πρέπει, ώστε η ρουτίνα να δημιουργηθεί, και σε βεβαιώνω ότι, ακόμα και από την πρώτη εβδομάδα, θα δεις αλλαγές τόσο στην κίνηση όσο και στην ψυχολογία σου.
Το ζήτημα του κινήτρου
Κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, η κίνηση δεν αποτελούσε καταναγκαστικό έργο και υποχρέωση, αλλά αυθόρμητη, φυσική πράξη. Τότε δεν συνδεόταν με την ανάγκη δημιουργίας μυϊκών ινών, καλύτερου - ποιοτικότερου ύπνου, μείωσης καρδιαγγειακών παθήσεων, βελτίωσης αντοχής ή ανάπτυξης του μεταβολισμού, ανάγκες που πλέον καθίστανται απαραίτητες στην ενήλικη μας ζωή.
Η αθλητική δραστηριότητα γινόταν αβίαστα για τη χαρά της συμμετοχής, ενώ μετά τα 18 η φυσική δραστηριότητα μετατρέπεται σε αγγαρεία, που μεταβάλλεται διαρκώς.
Πόσοι έχουμε πει: «Εγώ δεν θα πάω γυμναστήριο, γιατί εκεί θα είναι όλοι γυμνασμένοι, οπότε εγώ δεν θα μπορώ να να συμμετέχω και να κάνω αυτές τις ασκήσεις.»
Για να γεφυρωθεί η αναγκαιότητα της άσκησης με την ψυχική ικανοποίηση της συμμετοχής, Νο1 κανόνας είναι να απομονωθεί το άγχος της επίδοσης, γιατί αυτό είναι που σε κρατάει μακριά από την ευεξία, την εσωτερική ισορροπία και τη χαρά της κίνησης - άσκησης.
Είναι πιο εύκολο από όσο νόμιζες
Τα βήματα είναι απλά και το ένα σε παροτρύνει να κάνεις το επόμενο. Αρχικά, ξεκίνα με περπάτημα, μην επιλέγεις άστατες ώρες για να φας, παράλληλα ενσωμάτωσε ποιοτικά γεύματα στη διατροφή σου, βρες ένα κέντρο άσκησης που σου ταιριάζει και ομαλά, θα δεις ότι θα είναι το καλύτερο που έχεις κάνει για σένα.
Καλή Αρχή
